Vaarwel Nederland

Zo’n 350.000 Nederlanders emigreerden in de jaren vijftig van de twintigste eeuw naar landen als Canada, Amerika en Australië. Hier was woningnood, werkloosheid en angst voor het communisme. De Nederlandse overheid stimuleerde emigratie, want de bevolking groeide snel. Zou er in de toekomst genoeg ruimte en werk overblijven? De toekomst elders leek veelbelovend, al was vertrekken een grote stap.

Slechts 100 dollar per volwassene mocht er mee van de overheid, om te voorkomen dat te veel kapitaal uit Nederland zou verdwijnen. Het spaargeld van emigranten ging daarom op aan kleding, beddengoed, gereedschap en huisraad. De vertrekdatum was vaak maar kort van te voren bekend en inpakken moest dan snel. De fiets, het dressoir, de rookstoel van vader: alles werd in dekens in enorme kisten gepakt.

Als er werk en een woning gevonden was, kwam eindelijk de kist. Het uitpakken ervan riep een Sinterklaasgevoel op. De lege kist werd een kippenhok en resten hout werden kinderstoeltjes. Tot vandaag de dag worden deze voorwerpen gekoesterd, omdat ze van het hout van de kist zijn, waar al het oude mee eindigde en het nieuwe begon.

De getoonde objecten op deze website zijn voorbeelden van wat Nederlandse emigranten zoal meenamen naar hun nieuwe land.



 
Vaarwel Nederland